obecna wystawa
Zapowiedź wystawy
Wystawa archiwalna
Oprowadzanie kuratorskie 6 lutego, 17:00
Po Horyzont
Osoby artystyczne: Julia Ciunowicz, Sonia Górecka + Matteo Bettini, Barbara Janczak, Łukasz Horbów, Magdalena Lazar, Ewelina Skowrońska, Angelika Stefaniak, Janina Tworek-Pierzgalska
Kuratorka: Zofia Małysa-Janczy
Pewnie są osoby, dla których zima 1976 roku była pamiętna. Ktoś się zakochał, komuś odmarzły palce. Częściej było się na minusie, bo zima była znacznie mroźniejsza niż ta pół wieku później. Na gobelinie Janiny Tworek-Piegrzalskiej, podpisanym na odwrocie „Zima” II, 1976, pora roku kojarzona z obumieraniem i śmiercią pełna jest życiodajnych splotów. Materie przeplatają się akcentując wzajemne powiązania, zróżnicowanie faktur uruchamia haptyczne widzenie. Z materii organicznej wydobyta zostaje zmyślna maszyneria wpisana w złożoną strukturę rozpiętą między mikro a makroskalą. Relacje są kłączowe, a warunkujące je sploty wystarczająco silne, by utrzymać ciężar zmrożonych pni drzew, ale nigdy zbyt ciasne, by nie przyjąć kiełkującego życia.
W pracach współczesnych artystek i artystów zaproszonych do udziału w wystawie – Julii Ciunowicz, Soni Góreckiej i Matteo Bettiniego, Barbary Janczak, Łukasza Horbów, Magdaleny Lazar, Eweliny Skowrońskiej oraz Angeliki Stefaniak – tkanina staje się nośnikiem zapisu relacji z naturą. Począwszy od gleby i minerałów, przez korzenie, grzyby, kamienie, kwiaty, chwasty, aż po krzewy i drzewa, dochodzimy po horyzont, którego linia zmienia się zależnie od przyjętego punktu widzenia.
Egzotyczne gatunki roślin przeplatają się z przydrożnymi chwastami, wspomnienia z halucynacjami, świadomie budowane relacje z przygodnymi doświadczeniami. Natura staje się przestrzenią dla praktykowania mindfulness, przepracowywania żałoby, refleksji nad współzależnością społeczności żyjących istot. Choć punktem wyjścia do prezentowanych na wystawie prac jest budowanie relacji człowieka z naturą, w dziełach artystek i artystów postać ludzka nie pojawia się. Śladem obecności człowieka stają się same tkaniny oraz stojące za nimi procesy.
BIO
artystka tekstylna, rzemieślniczka i badaczka działająca na granicy praktyki i teorii sztuki zaangażowanej społecznie i ekologicznie.
Absolwentka Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną na Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Sztuk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Członkini kolektywu texpol.
Używając szerokopojętego medium tkaniny i roślin zajmuje się tematami folkloru, sztuki kobiet, relacji między człowiekiem, a naturą. W swoich pracach nawiązuje do różnych momentów historii włókiennictwa i społecznego znaczenia wytwórstwa tkanin umiejscawiając tradycyjne techniki w nowych formach i kontekście.
Na co dzień pracuje z tkaninami i włóknami tworząc pracownię barwienia naturalnego, tkactwa i plecionkarstwa - Dzikie sploty. Wraz z Biurem Usług Postartystycznych od 2021 roku działa ze społecznością lokalną przykopalnianej miejscowości zdrojowej- Opolna-Zdroju.
Od 2024 z Mają Jancza i Anną Ptak bada historię przemysłu włókienniczego i genderowych nierówności transformacji ustrojowej na Dolnym Śląsku. Rezydentka CSW Zamek Ujazdowski (2024),Ferment Dom (2024), Muzeum Narodowe w Gdańsku Oddział Etnografii (2025). Działająca i wystawiająca w Polsce i za granicą.
Reprodukcje prac:
fot. Ewelina Węgiel
fot. Dominika Jaruga, dzięki uprzejmości Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
jest artystką multimedialną i projektantką. W swojej praktyce bada współczesne sposoby przekładu estetyki i znaczeń lokalnego dziedzictwa poprzez procesy remediacji, które łączą światy analogowy i cyfrowy. Pracuje z tekstyliami, image-making oraz eksperymentami wizualnymi kształtowanymi przez narzędzia cyfrowe. Jej prace wyrastają z fragmentów wierzeń i lokalnych przekazów, oddolnych praktyk archiwizacyjnych oraz spekulatywnych gestów, które zacierają granice między wierzeniami, pamięcią i materialnością.
www.soniagorecka.com @s.gorecka
jest projektantem systemów informacji wizualnej i artystą. W swojej praktyce przygląda się temu, jak mapa rozmija się z terytorium. Korzystając z różnych mediów — od interfejsów graficznych po wideo i instalacje — bada narracje, niejednoznaczności oraz struktury władzy ukryte w informacji wizualnej.
www.600mt.com @600mt
(ur. 1995) jest artystą wizualnym, którego praktyka koncentruje się wokół dźwięku, przestrzeni i poezji. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w swojej twórczości opiera się na tragicznym rozpoznaniu kondycji ludzkiej — skupiając się na figurze wyobcowanej jednostki, która stopniowo uświadamia sobie dramatyczne okoliczności własnego istnienia. Artysta utożsamia się z tą figurą, traktując ją jako uniwersalny symbol — ucieleśnienie mechanizmów przetrwania napędzanych lękiem i autorefleksją.W swojej praktyce stara się konfrontować i oswajać zarówno lęk osobisty, jak i zbiorowy, poszukując własnego języka ekspresji. Często sięga po techniki marginalizowane lub niedoceniane — nie z przekory, lecz z przekonania o ich sile. Nie toleruje bullshit — jego odpowiedzią na rzeczywistość są szczerość i odwaga. Realizował projekty niemal we wszystkich zakątkach świata, biorąc udział w wydarzeniach takich jak Biennale w Wenecji, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warsaw Gallery Weekend,Berlin Gallery Weekend oraz Palermo Gallery Weekend. Współpracował z Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie oraz z Dowództwem Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, łącząc praktykę artystyczną z instytucjami funkcjonującymi w odmiennych kodachkulturowych. Jego zainteresowania koncentrują się na tym, w jaki sposób sztuka działa w kontekstach ideologicznego i egzystencjalnego przetrwania.
Barbara Janczak
Jest artystką i projektantką mieszkającą oraz pracującą w Krakowie. Zajmuje się działaniami interdyscyplinarnymi, a w swojej praktyce artystycznej wykorzystuje strategie i narzędzia projektowe. Tematyka jej prac wyrasta z doświadczeń zdobytych w pracy komercyjnej – koncentruje się na kondycji ludzkiej w świecie sterowanym przez konsumpcję oraz na strategiach dążenia do wewnętrznej równowagi i poczucia sensu. Interesuje ją przestrzeń, w której codzienny język wizualny, narzucany przez ekspansywną, konsumpcyjną egzystencję, styka się z niemożnością opisania subtelnych, a jednocześnie uniwersalnych, wewnętrznych przeżyć.
Od 2016 roku jest instruktorką projektowania, obecnie związaną z Uniwersytetem UKEN w Krakowie (dawniej UP). Pracowała również na Chongqing Business and Technology University w Chinach.
Przed rozpoczęciem autonomicznej działalności współpracowała m.in. z Lavernia & Cienfuegos Studio w Walencji oraz z krakowskim Cloustudio (obecnie Pleo Design). Jest także jedną z założycielek KIOOSK-u – pierwszych targów publikacji niezależnych w Krakowie. Aktualnie współpracuje z producentem artystycznych tkanin MOST.
W 2011 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki. W 2010 studiowała na Escola d’Art i Superior de Disseny de València, na Facultad de Diseño Gráfico, w ramach programu Erasmus. W 2022 roku obroniła doktorat w dziedzinie sztuk plastycznych.
ur. 1986, Ruda Śląska – artystka interdyscyplinarna eksplorująca archeologie teraźniejszości, nieudane prognozy i utopijne wizje związane z postwzrostem. W swoich pracach dekoduje kody kulturowe nałożone na podmioty naturalne. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz University of the Arts (UdK) w Berlinie. Jej prace były pokazywane na wielu polskich i zagranicznych wystawach, m.in. w: Galerii Narodowej Zachęta w Warszawie, Bunkrze Sztuki i Cricotece w Krakowie, BWA w Katowicach, BWA w Tarnowie, MS2 w Łodzi, Temporary Gallery w Kolonii, Galerii Centrala w Birmingham (UK), MeetFactory w Pradze (CZ), Chongqing Dimensions Art Centre (DAC) w Chinach, Album Arte w Rzymie oraz Institut fur Alles Mögliche w Berlinie. Działalność artystyczną poszerza o praktyki kuratorskie.
Reprodukcja pracy: Widok wystawy, Magdalena Lazar, „Coco de mer”, BWA ZBK, fot. Michał Maliński
Artystka wizualna eksplorująca relacje między materią, pamięcią i ciałem, posługująca się technikami wymykającymi się binarnym opozycjom między sztuką a rzemiosłem, tradycją a współczesnością, intymnością a uniwersalnością. Jej praktyka lokuje się na styku malarstwa, tkaniny i procesów organicznych oraz poszukiwań alternatywnych sposobów nadawania znaczenia temu, co ulotne, codzienne i marginalizowane. Istotnym elementem jej pracy jest tworzenie ręcznie przygotowywanych pigmentów z roślin i grzybów, wykorzystywanych do barwienia tkanin przy użyciu japońskich technik shibori. Ukończyła nauki polityczne na Uniwersytecie Wrocławskim oraz sztuki wizualne na University of the Arts London. Przez ostatnie dziesięć lat mieszkała w Japonii.
Angelika Stefaniak
ur. 1997, Jawor – artystka wizualna, ceramiczka i rzeźbiarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu; w swojej praktyce łączy ceramikę i tkaninę, czerpiąc z intuicyjnego procesu, dziecięcego postrzegania oraz onirycznego zniekształcenia, a inspirując się psychologią, antropologią i biomorfizmem, poszukuje piękna w grotesce, tworząc wrażliwe, taktylne formy na pograniczu rzeźby i obiektu; laureatka programu OP_YOUNG 2024 i stypendystka Ministerstwa Kultury, prezentowała prace m.in. w OP ENHEIM, Galerii Miejskiej we Wrocławiu i Aptece Sztuki w Warszawie, brała udział w międzynarodowych wydarzeniach w Łodzi i Ołomuńcu, w 2025 roku wystawiała na Krosno Design Festival, jest członkinią Stowarzyszenia Sztuki Użytkowej TWÓR oraz laureatką konkursu Ceramic Brussels 2026.
Janina Tworek-Pierzgalska
1933–1983
Była artystką i pedagogiem związanym z łódzkim środowiskiem artystycznym. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi, specjalizując się w druku na tkaninie, a od 1955 roku pracowała tam jako wykładowczyni. Początkowo zajmowała się rysunkiem i grafiką warsztatową, co wywarło istotny wpływ na jej późniejszą twórczość.
Na początku lat 60. zaczęła przenosić swoje linearne, czarno-białe rysunki do gobelinu, łącząc graficzne myślenie o linii z techniką haute-lisse. Z czasem wzbogaciła swoje prace o intensywne płaszczyzny koloru, a w połowie lat 70. zwróciła się ku formom przestrzennym. Międzynarodową renomę przyniosły jej liczne prezentacje, m.in. na Biennale Internationale de la Tapisserie w Lozannie oraz Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi.
